Als we het dan toch over buitenbeentjes zullen hebben, dan mag een stukje over mijn wederhelft niet ontbreken. Want hij heeft mij aangestoken met het virus. Hij woont zowat op Marktplaats en zou ze het liefst allemaal een plekje geven, hij heeft er dan ook al heel veel gehad, verscheidene Volvo's, Opel Omega's en zelfs een kanariegele opel Corsa b zijn de revue gepasseerd. Zijn laatste aanwinst is een Fiat Multipla, en het is dan nog een heel bijzonder exemplaar...
Het begon allemaal met de Panizio XC & CrossCountry drive, of beter gezegd erna, met een kapotte V-snaar. We hadden een toffe offroad dag achter de rug met zijn Volvo 940, toen op de terugweg rond Breskens plots de V-snaar het begaf. Als we op pad gaan, duwt Colin de koffer altijd vol met reserve onderdelen en materiaal, dus hadden we ook een verzameling V-snaren bij. Samen met Charles en zijn vader, die achter ons reden, probeerde hij ter plaatse de V-snaar te vervangen, alleen was er geen enkele die goed paste. Einde van de rit dus...
Colin is lid van KNAC en daar zit pechhulp bij inbegrepen, maar naast het nummer van de pechhulp vind je op de website ook een pagina waar auto's te koop worden aangeboden, dus ook deze Multipla. De Volvo werd weggesleept, en wij werden netjes verder geholpen door een garage in de buurt, VaRaMo. Maar het kwaad was geschied, en de dag erna bracht Colin de Multipla opnieuw ter sprake, hij wilde hem kopen. Mijn eerste reactie was zoals altijd, "nog een erbij? We hebben al plek tekort!" Want we hadden op dat moment al 6 auto's overal rond gestald in (parkeer)garages. Maar er was geen weg meer terug. Hij heeft een zwak voor dit soort auto's, en zijn liefde voor deze Fiat was alleen maar gegroeid sinds mijn vorige portfolioreeks over Bram en zijn groene Multipla, dit was dan nog eens een heel zeldzaam exemplaar, door Fiat geleverd met sport kit, dus sport bumpers, verlaagd en sport velgjes, Daarnaast werd de Multipla ook nog eens omgebouwd tot bestelwagen door Snoeks, een bedrijf uit Nieuw-Vennep, Colin zijn geboortestad.
We beslisten in de dagen erna dat we onze Oxford groene BMW e39 zouden verkopen, wat we eigenlijk al langer van plan waren. Dit was een auto waar ik op slag verliefd op werd vanwege het bijzondere compleet groene interieur met stoffen zetels, maar achteraf een dure miskoop bleek te zijn. Deze werd opgehaald door iemand die er toch nog tijd en geld wil in steken om hem de weg op te krijgen.
Op 23 december vierden we een vroege kerstavond met Colin zijn familie, dus brachten we ook een bezoekje aan de Multipla in Zoetermeer, om er een test rit mee te doen, eigenlijk overbodig, want Colin was al verliefd toen hij hem zag op de KNAC website.
We haalden de auto op 19 januari, zetten hem op export platen, en reden er de dag erna al mee richting Nederhemert voor de "Kannetjes & Karretjes" meeting van Youngtimersdepodcast. Dit is een meeting speciaal voor auto's zoals deze.
Daarna kwam het grootste obstakel: de Belgische keuring. Zoals we verwachtten liep dat niet van een leien dakje. De Multipla had een Homologatie keuring nodig, en werd afgekeurd. Reden? Een lichte vracht mag niet verlaagd zijn in België, dat de auto zo werd geleverd door Fiat deed er niet toe. Er moesten standaard veren onder komen, althans volgens KM. Colin had intussen Stellantis Brussel gecontacteerd hierover, en zij waren er zeker van dat ze ervoor konden zorgen dat de Multipla mét sportvering de homologatie kon doorstaan, alleen moest hij hiervoor naar Drogenbos. Export platen zijn maar 14 dagen geldig, dus die waren intussen vervallen. Dus er zat niks anders op dan een nationale plaat aan te vragen, deze is 20 dagen geldig en dient onder andere om voertuigen te kunnen keuren.
Stellantis deed wat het beloofde, de Multipla kreeg niet alleen een attest voor de vering, maar ook voor de verbrede wielen. Hij geraakte door de keuring en mocht eindelijk de weg op. Maar dat duurde niet lang, Multipla's hebben geen bodemplaat en omdat de auto laag hangt, raakte Colin het carter op een binnenweggetje dat nogal bol lag. Gelukkig had hij de reflex om de motor onmiddelijk uit te zetten, zo werd verdere schade beperkt. Maar een carter is moeilijk te vinden, en niemand durfde het aan om het oude carter te lassen. Uiteindelijk vond Colin een volledige motor van hetzelfde type in Blankenberghe, dus nu zit er een "nieuw" carter onder en heeft hij een extra motor voor onderdelen.
De Multipla kon eindelijk terug de weg op. Tot na anderhalve week de overbrenging van de versnellingsbak naar de wielen los kwam. Hij viel precies stil op het parkeervak voor ons huis (met mezelf achter het stuur). Het was gelukkig niet zo erg als het op het eerste zicht leek, de auto had bij de vorige eigenaar een nieuwe versnellingsbak gekregen en de bouten waren niet goed vast gedraaid. Maar de Multipla kon pas 2 dagen later optakeld worden door onze garagist, en de dag erna moest de straat autovrij zijn voor een wielerwedstrijd. De politie heeft de multipla dan maar mooi versierd met een gele vlag en politielint.
Uiteindelijk kwam alles goed, en onlangs gingen we met de Multipla richting de Eifelstreek in Duitsland, waar we meteen ook enkele foto's maakten voor bij dit artikel, aangezien de vorige nog werden gemaakt met de winterwielen. Dus zijn er 2 fotoreeksen bij dit artikel gevoegd.
Onlangs de woelige start heeft de Multipla al een plaatsje in ons hart veroverd, we hopen dat we er nog veel mooie tripjes mee zullen kunnen doen.
Fiat Multipla 1.9 JTD
Bouwjaar 2003
115 PK
Gewicht: 1345 kg
0-100 in 12,2 sec
Topsnelheid: 176 km/u
Reactie plaatsen
Reacties